Plaat: Architecture & Morality
Artiest: Orchestral Manoeuvres in the Dark
Waar: Muziek Expres

Drie en een halve ster, net iets meer dan ´middelmatig´ maar
niet´goed´, kreeg het album Architecture & Morality van Orchestral
Manoeuvres in the Dark van de recensent van Muziek Expres in januari
1982. Achtentwintig jaar later blijkt deze LP, die ‘voor de helft te
pruimen is´, het bekendste en best verkopende werk te zijn dat OMD
heeft nagelaten.

´De singel Souvenir is geen hit geworden. Dat is erg’, schreef
recensent ‘Rupert. Hij vond het de enige uitschieter op het derde
album van het uit Liverpool afkomstige OMD. De plaat hinkte volgens
hem te veel op twee gedachten: aan de ene kant experimenteel en aan de
andere kant simpele naar de hitparade lonkende muziek. Wat dat laatste
betreft is het opvallend dat de recensent een nummer gaande over het
leven van Joan of Arc over het hoofd zag. Een paar weken na Ruperts
stukje over Architecture & Morality stonden Andrew McCluskey en Paul
Humpreys een maand lang wereldwijd op nummer één met Maid of Orleans.
Nu was het in die tijd zo dat wanneer een alternatieve band in de
hitlijsten kwam, de fans van het eerste uur afhaakten. OMD zou met
luchtige popliedjes als Locomotion, So in Love en Forever Live and Die
daar later ook aan meewerken.

Later want OMD maakte na de verkoopthit
Architecture & Morality nog eerst het ontoegankelijke vol met
radiosignalen zittende Dazzle Ships. Een plaat die destijds zowel
recensenten als het publiek nauwelijks kon bekoren en pas de laatste
jaren door jonge muzikanten en fans van elektronische alternatieve
muziek alsnog wordt opgepikt.

De band bestaat nog steeds en in 2007 toerde OMD weer onder de naam
Architecture & Morality en speelde onder andere in het Utrechtse
Vredenburg het hele album. Afgelopen jaar stond OMD op Night of the
Proms en daar lag de nadruk vooral op de hitsuccessen. Voor de
elektronische zwaarmoedigheid van OMD, op Architecture & Morality goed
te horen in songs als Navigation, The Beginning and the End en New
Stone Age, bood het massale meezing muziekfestijn Night of the Proms
geen podium.

Terug naar de recensie in Muziek Expres. Opvallend is dat Rupert niets
meldde over de prachtige hoes van Architecture & Morality. Deze is
ontworpen door grafisch vormgever Peter Saville, ook verantwoordelijk
voor het artwork van Joy Division en New Order. Opvallend dat in de
recensie Saville zijn naam niet voorkomt. Helemaal omdat de recensent,
Rupert van Woerkom blijkt te zijn, een man die jaren later het
kunstblad Hide&Chic in de markt probeerde te zetten en een groot
bewonderaar van de kunststroming Dada zegt te zijn.
Achteraf gezien zijn de drie en een halve ster van Rupert voor
Architecture & Morality wat mager. Het Leidse Rubberen Robbie kreeg in
hetzelfde nummer van Muziek Expres vier sterren. Net als Deutsch
Amerikanische Freundschaft voor Gold und Liebe, Adam and the Ants met
Prince Charming en Depeche Mode voor Speak & Spell. Vergeleken met
deze platen had Architecture & Morality met een halve ster extra ook
best een´goed´ album mogen worden. De recensent kreeg van zijn baas
ongetwijfeld een ster minder want hij hoorde op kant twee van deze OMD
plaat niet de wereldhit Maid of Orleans.